בָאְשָׁ֑ה and stinkweed ḇā·’ə·šāh וְתַֽחַת־ instead of wə·ṯa·ḥaṯ- שְׂעֹרָ֥ה barley . ” śə·‘ō·rāh תַּ֝֗מּוּ Thus conclude tam·mū דִּבְרֵ֥י the words diḇ·rê אִיּֽוֹב׃פ of Job . ’î·yō·wḇ Job 32:1 הָ֭אֵלֶּה So these hā·’êl·leh שְׁלֹ֤שֶׁת three šə·lō·šeṯ הָאֲנָשִׁ֣ים men hā·’ă·nā·šîm וַֽיִּשְׁבְּת֡וּ stopped way·yiš·bə·ṯū מֵעֲנ֣וֹת answering mê·‘ă·nō·wṯ אֶת־ - ’eṯ- אִיּ֑וֹב Job , ’î·yō·wḇ כִּ֤י because kî ה֖וּא he hū צַדִּ֣יק was righteous ṣad·dîq בְּעֵינָֽיו׃פ in his own eyes . bə·‘ê·nāw Job 32:2 וַיִּ֤חַר This kindled way·yi·ḥar אַ֨ף׀ the anger ’ap̄ אֱלִיה֣וּא of Elihu ’ĕ·lî·hū בֶן־ son ḇen- בַּרַכְאֵ֣ל of Barachel ba·raḵ·’êl הַבּוּזִי֮ the Buzite , hab·bū·zî מִמִּשְׁפַּ֪חַ֫ת of the family mim·miš·pa·ḥaṯ רָ֥ם of Ram . rām חָרָ֣ה He burned ḥā·rāh אַפּ֑וֹ with anger ’ap·pōw בְּ֭אִיּוֹב against Job bə·’î·yō·wḇ עַֽל־ for ‘al- צַדְּק֥וֹ justifying ṣad·də·qōw נַ֝פְשׁ֗וֹ himself nap̄·šōw מֵאֱלֹהִֽים׃ rather than God , mê·’ĕ·lō·hîm Job 32:3 חָרָ֪ה and he burned ḥā·rāh אַ֫פּ֥וֹ with anger ’ap·pōw וּבִשְׁלֹ֣שֶׁת against [Job’s] three ū·ḇiš·lō·šeṯ רֵעָיו֮ friends rê·‘āw עַ֤ל because ‘al אֲשֶׁ֣ר - ’ă·šer לֹא־ they had failed lō- מָצְא֣וּ . . . mā·ṣə·’ū מַעֲנֶ֑ה to refute [Job] , ma·‘ă·neh וַ֝יַּרְשִׁ֗יעוּ and yet had condemned way·yar·šî·‘ū אֶת־ - ’eṯ- אִיּֽוֹב׃ him . ’î·yō·wḇ Job 32:4 וֶֽאֱלִיה֗וּ Now Elihu we·’ĕ·lî·hū חִכָּ֣ה had waited ḥik·kāh אֶת־ - ’eṯ- בִּדְבָרִ֑ים to speak biḏ·ḇā·rîm אִ֭יּוֹב to Job ’î·yō·wḇ כִּ֤י because kî הֵ֖מָּה the others hêm·māh זְֽקֵנִים־ were older zə·qê·nîm- מִמֶּ֣נּוּ than he mim·men·nū לְיָמִֽים׃ - . lə·yā·mîm Job 32:5 אֱלִיה֗וּא But when he ’ĕ·lî·hū וַיַּ֤רְא saw way·yar כִּ֘י that kî שְׁלֹ֥שֶׁת the three šə·lō·šeṯ הָאֲנָשִׁ֗ים men hā·’ă·nā·šîm אֵ֤ין had no ’ên מַעֲנֶ֗ה further reply ma·‘ă·neh בְּ֭פִי . . . , bə·p̄î אַפּֽוֹ׃פ his anger ’ap·pōw וַיִּ֥חַר was kindled . way·yi·ḥar Job 32:6 אֱלִיה֖וּא So Elihu ’ĕ·lî·hū בֶן־ son ḇen- בַּֽרַכְאֵ֥ל of Barachel ba·raḵ·’êl הַבּוּזִ֗י the Buzite hab·bū·zî וַיֹּ֫אמַ֥ר . . . way·yō·mar וַיַּ֤עַן׀ declared : way·ya·‘an אֲנִ֣י “ I ’ă·nî צָ֘עִ֤יר am young ṣā·‘îr לְ֭יָמִים in years , lə·yā·mîm וְאַתֶּ֣ם while you wə·’at·tem יְשִׁישִׁ֑ים are old ; yə·šî·šîm עַל־ that is why ‘al- כֵּ֖ן . . . kên זָחַ֥לְתִּי I was timid zā·ḥal·tî וָֽאִירָ֓א׀ and afraid wå̄·ʾī·rå̄ מֵחַוֺּ֖ת to tell you mê·ḥaw·wōṯ דֵּעִ֣י what I know dê·‘î אֶתְכֶֽם׃ - . ’eṯ·ḵem

