Nehemiah 5:3 וְיֵשׁ֙ - wə·yêš אֲשֶׁ֣ר Others ’ă·šer אֹמְרִ֔ים were saying , ’ō·mə·rîm אֲנַ֣חְנוּ “ We ’ă·naḥ·nū עֹרְבִ֑ים are mortgaging ‘ō·rə·ḇîm שְׂדֹתֵ֛ינוּ our fields , śə·ḏō·ṯê·nū וּכְרָמֵ֥ינוּ our vineyards , ū·ḵə·rā·mê·nū וּבָתֵּ֖ינוּ and our homes ū·ḇāt·tê·nū וְנִקְחָ֥ה to get wə·niq·ḥāh דָגָ֖ן grain ḏā·ḡān בָּרָעָֽב׃ during the famine . ” bā·rā·‘āḇ Nehemiah 5:4 וְיֵשׁ֙ - wə·yêš אֲשֶׁ֣ר Still others ’ă·šer אֹמְרִ֔ים were saying , ’ō·mə·rîm לָוִ֥ינוּ “ We have borrowed lā·wî·nū כֶ֖סֶף money [to pay] ḵe·sep̄ הַמֶּ֑לֶךְ the king’s ham·me·leḵ לְמִדַּ֣ת tax lə·mid·daṯ שְׂדֹתֵ֖ינוּ [on] our fields śə·ḏō·ṯê·nū וּכְרָמֵֽינוּ׃ and vineyards . ū·ḵə·rā·mê·nū Nehemiah 5:5 וְעַתָּ֗ה - wə·‘at·tāh כִּבְשַׂ֤ר - kiḇ·śar כִּבְנֵיהֶ֖ם We and our children kiḇ·nê·hem אַחֵ֙ינוּ֙ are just like our countrymen ’a·ḥê·nū בְּשָׂרֵ֔נוּ . . . bə·śā·rê·nū בָּנֵ֑ינוּ and their children , bā·nê·nū וְהִנֵּ֣ה . . . wə·hin·nêh אֲנַ֣חְנוּ yet we ’ă·naḥ·nū כֹ֠בְשִׁים are subjecting ḵō·ḇə·šîm אֶת־ - ’eṯ- בָּנֵ֨ינוּ our sons bā·nê·nū וְאֶת־ - wə·’eṯ- בְּנֹתֵ֜ינוּ and daughters bə·nō·ṯê·nū לַעֲבָדִ֗ים to slavery . la·‘ă·ḇā·ḏîm וְיֵ֨שׁ Some of wə·yêš מִבְּנֹתֵ֤ינוּ our daughters mib·bə·nō·ṯê·nū נִכְבָּשׁוֹת֙ are already enslaved , niḵ·bā·šō·wṯ וְאֵ֣ין but we are powerless [to redeem them] wə·’ên לְאֵ֣ל . . . lə·’êl יָדֵ֔נוּ . . . yā·ḏê·nū וּשְׂדֹתֵ֥ינוּ because our fields ū·śə·ḏō·ṯê·nū וּכְרָמֵ֖ינוּ and vineyards ū·ḵə·rā·mê·nū לַאֲחֵרִֽים׃ belong to others . ” la·’ă·ḥê·rîm Nehemiah 5:6 כַּאֲשֶׁ֤ר When ka·’ă·šer שָׁמַ֙עְתִּי֙ I heard šā·ma‘·tî אֶת־ - ’eṯ- זַֽעֲקָתָ֔ם their outcry za·‘ă·qā·ṯām וְאֵ֖ת - wə·’êṯ הָאֵֽלֶּה׃ and these hā·’êl·leh הַדְּבָרִ֥ים complaints , had·də·ḇā·rîm מְאֹ֑ד I became extremely mə·’ōḏ וַיִּ֥חַר angry , way·yi·ḥar לִ֖י lî Nehemiah 5:7 לִבִּ֜י and after serious lib·bî וַיִּמָּלֵ֨ךְ thought way·yim·mā·lêḵ עָלַ֗י ‘ā·lay וָאָרִ֙יבָה֙ I rebuked wā·’ā·rî·ḇāh אֶת־ - ’eṯ- הַחֹרִ֣ים the nobles ha·ḥō·rîm וְאֶת־ . . . wə·’eṯ- הַסְּגָנִ֔ים and officials , has·sə·ḡā·nîm וָאֹמְרָ֣ה saying wā·’ō·mə·rāh לָהֶ֔ם , lā·hem אִישׁ־ “ vvv ’îš- אַתֶּ֣ם You ’at·tem נֹשִׁ֑אים are exacting nō·šim מַשָּׁ֥א usury maš·šā בְּאָחִ֖יו from your own brothers ! ” bə·’ā·ḥîw וָאֶתֵּ֥ן So I called wā·’et·tên גְדוֹלָֽה׃ a large ḡə·ḏō·w·lāh קְהִלָּ֥ה assembly qə·hil·lāh עֲלֵיהֶ֖ם against them ‘ă·lê·hem Nehemiah 5:8 וָאֹמְרָ֣ה and said wā·’ō·mə·rāh לָהֶ֗ם , lā·hem אֲנַ֣חְנוּ “ We ’ă·naḥ·nū כְּדֵ֣י have done our best kə·ḏê בָ֔נוּ ḇā·nū וְגַם־ - wə·ḡam- קָ֠נִינוּ to buy back qā·nî·nū אֶת־ - ’eṯ- הַיְּהוּדִ֜ים our Jewish hay·yə·hū·ḏîm אַחֵ֨ינוּ brothers ’a·ḥê·nū הַנִּמְכָּרִ֤ים who were sold han·nim·kā·rîm לַגּוֹיִם֙ to foreigners , lag·gō·w·yim אַתֶּ֛ם but now you ’at·tem

